Rabu, 08 Juli 2015

Cita-cita yang Hilang


Saat kecil
A : Ibu bolehkah saya makan ini ... itu ... ?
B : boleh nak, makanlah apa yang kamu mau.
A : ibu bolehkah ketika dewasa cita-cita saya ingin menjadi pilot ?
B : boleh nak, cita-citalah kamu yang tinggi.
remaja
A : ibu, bolehkah saya ikut ekskul ...... ?
B : jangan nak, itu akan mengganggu pelajaran sekolahmu.
A : tapi bu, saya menyukainya.
B : tetap tidak boleh.
Kuliah
A : ibu, saya dikampus mengikuti ini dan ituu...
B : berhentilah, fokuslah agar kamu lulus cepat.
A : tapii buu.....saya......
B : udah percaya kata ibu, ibu pernah kuliah
A : baiklah bu.
Setelah lulus
B : nak, nanti kamu jadi ini saja ya, kerjanya enak, gajinya juga besar. masa depan kamu pasti terjamin.
A : bu bolehkah aku bertanya..
B : boleh nak, kamu ingin bertanya apa nak ?
A : Boleh saya menjadi apa yang saya inginkan bu ?
Bukankah ibu menginginkan saya sukses bu? Dulu ibu mengajari saya jalan kesuksesan itu banyak.
Bukankah ibu menginginkan saya bahagia bu? Dulu ibu mengajari saya kebahagiaan itu tidak dinilai dari gaji yang besar.
Saya tidak akan bisa membalas jasamu bu, seisi langit dan bumi pun tak mampu.. yang bisa saya lakukan hanya berbakti kepadamu...
Boleh saya menjadi apa yang saya inginkan bu?

Ridho ibu adalah ridho-Nya, yang bisa saya lakukan hanya berbakti.....................