Saat kecil
A : Ibu bolehkah saya makan ini
... itu ... ?
B : boleh nak, makanlah apa yang
kamu mau.
A : ibu bolehkah ketika dewasa cita-cita
saya ingin menjadi pilot ?
B : boleh nak, cita-citalah kamu
yang tinggi.
remaja
A : ibu, bolehkah saya ikut
ekskul ...... ?
B : jangan nak, itu akan
mengganggu pelajaran sekolahmu.
A : tapi bu, saya menyukainya.
B : tetap tidak boleh.
Kuliah
A : ibu, saya dikampus mengikuti
ini dan ituu...
B : berhentilah, fokuslah agar
kamu lulus cepat.
A : tapii buu.....saya......
B : udah percaya kata ibu, ibu
pernah kuliah
A : baiklah bu.
Setelah lulus
B : nak, nanti kamu jadi ini saja
ya, kerjanya enak, gajinya juga besar. masa depan kamu pasti terjamin.
A : bu bolehkah aku bertanya..
B : boleh nak, kamu ingin
bertanya apa nak ?
A : Boleh saya menjadi apa yang
saya inginkan bu ?
Bukankah ibu menginginkan saya sukses bu? Dulu ibu mengajari
saya jalan kesuksesan itu banyak.
Bukankah ibu menginginkan saya bahagia bu? Dulu ibu
mengajari saya kebahagiaan itu tidak dinilai dari gaji yang besar.
Saya tidak akan bisa membalas jasamu bu, seisi langit dan
bumi pun tak mampu.. yang bisa saya lakukan hanya berbakti kepadamu...
Boleh saya menjadi apa yang saya inginkan bu?
Ridho ibu adalah ridho-Nya, yang bisa saya lakukan hanya
berbakti.....................